Ang “Ibong Adarna” ay isa sa mga pinakakilalang awit sa Pilipinas, na nagmula sa mga isla ng Luzon at Visayas. Ito ay isang epikong tulang naglalarawan ng mga katangian ng mga Pilipino, tulad ng katapangan, pag-ibig, at pagtanggap sa mga hamon ng buhay.
Ang hari ay nag-utos sa kanyang mga anak na babae na hanapin ang ibong Adarna at dalhin ito sa kanya upang siya ay gumaling. Ang mga anak na babae ay naglakbay sa mga kagubatan at bundok upang hanapin ang ibong Adarna.
Ang mga anak na babae ay nakita rin ang mga diwata at mga engkanto na may mga kapangyarihan. Ang mga diwata at engkanto ay nagbigay sa kanila ng mga payo at mga gabay upang sila ay makahanap ng ibong Adarna.
Ang “Ibong Adarna” ay unang naitala noong ika-16 na siglo ng mga Espanyol, na dumating sa Pilipinas at nakita ang mga katutubong awit at kwento ng mga Pilipino. Ang awit na ito ay nagmula sa mga taga-Visayas, partikular sa mga isla ng Panay at Negros.


